Personal branding is ook iets voor studenten. Of eigenlijk vooral juist. Het kost je een paar jaar om een sterk persoonlijk merk te ontwikkelen. Dus begin nu!

Voor  het jaarboek van de Erasmus Recruitment Days schreef Tom Scholte een artikel over personal branding vor studenten.

Gers Pardoel heeft momenteel een nr 1 hit met ‘Ik neem je mee’. De video is op YouTube al bijna 3 miljoen (!) keer bekeken.

In dit liedje zingt Gers:

We waren pas 8
Zat in de klas
Naast Thomas en Willem
Voor Mark en Bas
Jij zat voor in, keek achterom
Ik stuurde je briefjes en vroeg je waarom
Je stuurde me terug
Ik vind je lief, zit op een wolk en ik ben verliefd
10 jaren later waren we samen
Ik was een jongentje jij al een dame
Wist het wel zeker jij bent de ware
Niemand waar ik nou zo lang naar kon staren
Soms is het erg maar dit is beperkt
Voor jou ben ik Gerwin en Gers is het merk

Precies, Gers heeft personal branding helemaal door: hij is een merk.

Maar het mooiste komt nog. Toen ik deze constatering meldde op Twitter. Had ik binnen een paar uur een reactie terug van Gers.

Dat is nog eens een stukje personal branding, niet alleen er over zingen, maar ook nog eens waarmaken. Complimenten Gers.

Wat is het idee achter personal branding? Jezelf als merk positioneren. Dat klinkt logisch en makkelijk. En dat is het ook als je jezelf kunt dwingen om eerst een merkgroep te kiezen waar jij bij wilt horen. Net als dat:

• Bounty een reep chocola is
• Nespresso een koffie
• T-mobile een telecom aanbieder
• Sportlife een kauwgom

En zo geldt het dus ook voor persoonlijke merken, je hoort bij een bepaalde merkgroep, bijvoorbeeld:

• communicatieadviseur
• documentmanager
• uitzendconsulent
• docent
• redacteur
• trainer
• fotograaf
• projectleider
• HR specialist
• dagvoorzitter
• workshopleider
• …

of vul het zelf maar in. Je past over het algemeen bij andere mensen in merkgroep-hokje. Maar je kunt uiteraard wel bij verschillende mensen in verschillende hokjes zitten. En dat hokje kan een functie of een rol zijn, maar ook een specialisme, competentie of markt. Zolang deze merkgroep bekend en te begrijpen is. Ga dus niet een groep kiezen die niemand kent of snapt. Onderscheidend zijn doe je namelijk binnen je merkgroep. Als je dat wilt natuurlijk. Doe je dat niet, dan ben je een ‘commodiity‘. (wat voor projectleider zoek je? “maakt niet uit, doe er maar een”/ “doe maar de goedkoopste”)

En de merkgroep kies je bij voorkeur gericht op de vraag van de ander. Ik zie nogal wat ‘owners’ of directeuren op LinkedIn bijvoorbeeld. Dat ben je misschien ook, maar is dat ook het antwoord op een vraag die iemand stelt? Gaan mensen op zoek naar een ‘owner’ of juist naar een tekstschrijver of adviseur?

Merkgroep verwisselen?

Wil je met je persoonlijk merk op een gegeven moment bij een andere merkgroep horen? Dat kan uiteraard. Van stagiaire tot adviseur en van adviseur tot manager. Maar ook van docent naar projectleider of van beleidsmedewerker tot teamleider, alles is uiteraard mogelijk. Je moet mensen hier wel bij helpen en soms kan dit heel lastig zijn. De makkelijkste oplossing is het veranderen van werkomgeving. Dan hoef je mensen hier dus niet bij te helpen. Dan kennen ze je alleen van de nieuwe merkgroep. Als Bounty ook wasmiddel wil gaan maken, kan dat, maar heel lastig in de markt waar ze bekend staan als chocoladereep.

Kies een ‘merkgroep’, kies een ‘hokje’ en ga vervolgens werken aan je persoonlijke inkleuring hiervan.

“There is no reason not to follow your heart“  beschrijft toch wel het best mijn gevoel vandaag.

Steve Jobs heb ik vaak aangehaald in mijn personal branding workshops en lezingen. Als voorbeeld. Zowel als een goed voorbeeld als een risicovol voorbeeld. Een persoon die zo’n sterk z’n stempel zet op een bedrijf, de productontwikkeling en marketing is bijzonder indrukwekkend. Apple wordt wel als een religie gezien en wat maakt dat dan van Jobs?

Steve Jobs liet met zijn Apple producten en werkwijze mensen anders naar zichzelf en naar de wereld kijken. En dat is iets wat mij de afgelopen jaren toch ook aan het denken heeft gezet en daar heb ik natuurlijk ook veel te veel voor betaald. Vrijwillig.

Jobs heeft nogal wat indrukwekkende presentaties en quotes op zijn naam staan. Zijn toespraak op Stanford is toch wel zijn meest persoonlijke en indrukwekkendste. Met daaruit onderstaande quote over hoe hij in het leven stond. In 1996 overleed mijn moeder (50) aan kanker. En sinds die dag probeer ik ook mijn hart te volgen in wat ik doe, wetende dat er maar heel weinig dingen echt belangrijk zijn in het leven. En we maken ons nogal eens druk om de verkeerde dingen.

“Remembering that I’ll be dead soon is the most important tool I’ve ever encountered to help me make the big choices in life. Because almost everything — all external expectations, all pride, all fear of embarrassment or failure – these things just fall away in the face of death, leaving only what is truly important. Remembering that you are going to die is the best way I know to avoid the trap of thinking you have something to lose. You are already naked. There is no reason not to follow your heart.”.

• professionals van dienstverlenende organisaties, zowel bedrijfsleven, NGO, als overheid, die hoger gewaardeerd en vaker gevraagd en aanbevolen willen worden om wie ze zijn en wat ze kunnen;
• eerste contact via mail, telefoon of social media;
• daarna is kennismakingsgesprek mogelijk;
• workshops en trainingen (2 uur – meerdere dagdelen)worden vervolgens in overleg op de doelgroep en specifieke situatie afgestemd;
• interesse: personal branding vanuit oogpunt: verhogen zichtbaarheid, herkenbaarheid en toegevoegde waarde;
• gaat graag duurzame relatie aan om ook in de toekomst kennis, ervaring en netwerk te blijven delen;
• referenties beschikbaar (ook via LinkedIn profiel);
• overig: niet rokend, marathonloper, impro-speler, motorrijder, vader en gelukkig getrouwd;
• voor meer info zie ook LinkedIn, Twitter, Facebook, Delious en Slideshare.

Steeds vaker relaties via Internet, las ik vandaag, en vervolgens: “Nederlanders ontmoeten hun partners steeds vaker op internet”. Het blijkt echter om ‘liefdespartners’ te gaan en niet om zakelijke partners. In dat laatste geval zijn het volgens mij vooral zelfstandig ondernemers die online contacten opdoen om daar vervolgens professioneel profijt van te hebben. Ik heb zo niet een onderzoek voor handen (tip?) maar ik heb het gevoel dat heel veel medewerkers de kansen online nog veel beter kunnen benutten om nieuwe contacten te leggen.

Blijkbaar is online een lagere drempel om iemand aan te spreken of iets over jezelf te vertellen. Vragen stellen en open zijn, hoe simpel kan het zijn, en online doen we dat blijkbaar makkelijker.

Mooi idee om je LinkedIn profiel als professionele contactadvertentie te zien. En dus te bedenken waarom (potentiele) collega’s/opdrachtgevers voor je zouden moeten vallen, wat mag aandacht en wat is minder relevant?

Zeer benieuwd wat voor nieuwe contacten ik met deze advertentie op ga doen!

Stel dat jij morgen een prijs wint voor je werk. Zou zomaar kunnen. En stel dat je dan even een paar minuten mag praten. Dat je dan even wat mensen mag bedanken. Zou je dat dan met dezelfde emotie doen als Nasrdin Dchar. Dchar ontvang afgelopen vrijdag een kouden kalf voor zijn rol in de film Rabat. Zijn dankwoord heeft nogal wat losgemaakt: hoogtepunt van de avond (NOS), de held die NL nodig lijkt te hebben (VK) en ook bejubeling Dchar heeft vreemde trekjes (Elsevier).

Wat mij opvalt is de emotie die Dchar zelf overbrengt op het publiek en de kijkers. Dat je daarmee mensen aantrekt en afstoot is een natuurlijk gevolg. Uitersten trekken aan en stoten af. Het verhaal van Dchar is niet zozeer een verhaal over hemzelf, maar juist over anderen en wat hij van de dingen vindt. Over wie hij is en wat het met hem doet, maakt hij wel genoeg duidelijk met zijn manier. Ik zou het mooi vinden als meer mensen op deze manier hun persoonlijke/professionele successen vieren en delen met anderen.

Kijk zelf even, als je dat nog niet gedaan hebt (bijna 100.000 views in 3 dagen)

Stel je voor dat Bert van Marwijk tegen Maarten Stekelenburg zegt dat hij zich vaker op de helft van de tegenstander moet begeven. Of dat verdediger Gregory van der Wiel toch vaker moet gaan scoren. Ondenkbaar natuurlijk. Toch is werken in teams, afdelingen en organisaties vergelijkbaar met het spelen in teamverband bij voetbal, hockey, basketbal, volleybal enzovoort. Ook daar zijn er verschillende posities die moeten worden ingevuld en verschillende persoonlijkheden die dat invullen. Een spits is niet alleen iemand die makkelijker scoort dan een keeper. Een spits is ook iemand die het geweldig vindt om aandacht en successen te claimen. Zeker de spitsen bij het voetbal. Kijk Van Persie eens als hij een doelpunt heeft gemaakt. Hij rent al wijzend op zichzelf naar het publiek hunkerend naar applaus en verering. Heb je Stekelenburg dat ooit zien doen na een spectaculaire redding?

Spitsen staan in de spotlights en spitsen krijgen vaak de meeste aandacht. En ook binnen organisaties zijn het de extraverte projectmanagers, adviseurs en managers die de meeste aandacht en waardering krijgen. Omdat ze door hun werk en persoon meer zichtbaar zijn. Onterecht dus. Het voorbereidende, opbouwende werk achter de schermen is in veel gevallen cruciaal voor het succes en de overwinning.

Wat te doen als je geen spits bent, je ondergewaardeerd voelt en vaker gevraagd wilt worden om je expertise en niet omdat ‘je toch geen nee kunt zeggen’?

1. accepteer dat je geen spits bent en dat jouw aanvullende rol op de achtergrond minstens net zo waardevol is als een rol in de spotlights. Wees blij met deze rol waarbij je ook in de toekomst nog gewoon over straat kunt lopen
2. een rol op de achtergrond betekent niet een ‘iedereen ondersteunende’ of ‘hulpvaardige’ rol. Koffie halen behoort niet tot je takenpakket. Benoem voor jezelf wat je rol precies is: informatie verwerkend, analyserend, adviserend, proces bewakend, bemiddelend, aangever, voorzetter of juist keeper. Gebruik deze rol om duidelijk nee te zeggen op bepaalde vragen en mensen in die gevallen door te verwijzen naar een collega die wel verslagen van vergaderingen wil maken.
3. vertel aan mensen enthousiast over de specifieke resultaten die je hebt bereikt: welke besluiten heb je voorbereid, processen gestroomlijnd, data omgezet in waardevolle kennis, mensen met elkaar verbonden en inzichten gecreëerd. Leg hierbij de nadruk altijd op het resultaat en niet op jezelf. Dat is voor jezelf makkelijker en voor de ander veel leuker om te horen.

Het is de hoogste tijd dat we niet alleen in het basketbal de assists en de mensen daarachter zichtbaar gaan maken en op hun waarde gaan beoordelen. En daar mogen we die spitsen best een beetje bij helpen.

Ook deze editie, net als vorig jaar, ben ik weer fan van The Voice of Holland. En afgelopen vrijdag was er de auditie van Guy Barzily. Indrukwekkend, ook, of misschien wel juist voor mensen die geen verstand van zingen hebben. Wat was het dat zowel de jury als het publiek stil deed vallen. Kan deze Guy gewoon heel goed zingen. En wat is dan goed? In ieder geval kan deze Guy met zijn muziek mensen raken. Hij brengt emotie over. Hij meent wat hij zingt tot in het diepst van zijn ziel. En dat is zo verschrikkelijk overtuigend. Daar kun je niet om heen. De uitzending is bekeken door ruim 3,3 miljoen Inmiddels is de ‘auditie’ ruim 170.000 keer bekeken op YouTube. Duidelijk dat er over gepraat wordt of dat veel mensen het moment nog even een keer willen ervaren.

Onderstaand filmpje kwam al een tijd geleden via verschillende kanalen voorbij. Een enthousiaste bezoeker aan een festival krijgt een hele menigte aan het dansen. Zeer indrukwekkend om te zien:

De verhalen erachter en erover waren me even ontgaan. Een van de analyses komt van Derek Silver die het filmpje analyseert en ‘leiderschap’ niet zozeer toeschrijft als de ‘gek’ die in zijn eentje gaat dansen, maar aan degene die deze ‘gek’ durft te gaan volgen. Hij doet voor hoe het volgen moet en trekt daarmee eerst enkelen en daarmee de hele meute over de streep. Wil je een beweging of verandering tot stand brengen, dan moet je, volgens Silver, niet zozeer je nek uitsteken met een briljant idee en daar voor staan, maar zorgen dat je de eerste volger bent van iemand met een goed idee. En hoewel de kans dan groot is dat je zelf niet de credits krijgt, het resultaat, de beweging is uiteindelijk vele malen groter en uiteindelijk belangrijker. Toch?

Het verhaal van Silver wordt onderstreept door de bezoekersaantallen op Youtube. De analyses van Silver zijn aanzienlijk vaker bekeken dan het origineel.
viaThierry de Vries

Met de inmaps, de year in review, de careertree en de infinity had je al leuke visualisaties van je LinkedIn netwerk te pakken. Nu is er ook een toepassing die je profiel zelf visualiseert. En dat is vizualize.me. Dit is een hele aardige toepassing om eens op een andere manier naar je eigen opleiding en ervaring aan te kijken. Leuk ook om te gebruiken bij sollicitatiegesprekken, voorstelrondjes of presentaties over jezelf. Je kunt nog een paar dingen aanpassen en 3 verschillende thema’s kiezen. Vooral gemak: alles met 1 klik is hier natuurlijk de lol van. Daarnaast is het ook aardig dat je de visualisatie kunt delen met anderen via uiteraard social media, maar je kunt ook een link opnemen in een brief, email of op je profiel bijvoorbeeld.

Van alle visualisaties blijf ik overigens de wordle nog het sterkst vinden voor een verhaal bij te houden of aan mensen voor te leggen als aanvulling op je profiel zelf.