183 – Half jaar update: 183 blogs, 11 producten, 1 boek, 1 gelukkige organisatie en meer.

22 juli 2015 - Door: Tom Scholte

11 producten

Als je precies een half jaar lang elke dag even gaat zitten om een blog te schrijven, staat de teller na een half jaar ongemerkt op 183. Dat is vandaag dus. Ging het om die 183? Nee. Het ging om het zitten en het schrijven. Is er nog meer gebeurd afgelopen half jaar? Veel meer. Hoe kon dit allemaal gebeuren? Door verschillende samenwerkingen, het loslaten van kwantitatieve doelstellingen en een duidelijke focus op het doel. Het doel van alle activiteiten: het ondersteunen van de ontwikkeling van mensen en organisaties. Onder andere op de volgende manieren:

 

1. 360 feedback survey

survey

Samen met Otto Doorenbos van Mylogin hebben we een nieuwe versie van de 360 feedback survey ontwikkeld en gelanceerd. Met deze unieke toepassing kun je als professional snel, anoniem, laagdrempelig en aan een grote groep mensen vragen hoe ze jou waarnemen. Het is een toepassing die door trainers en coaches gebruikt wordt om aanvullende informatie te verzamelen over hun cliënten. Bekijk een voorbeeld feedbackrapport hier.

Komend half jaar gaan we gebruiken om de survey, en wat deze toevoegt, bij nog meer trainers en coaches onder de aandacht te brengen.

 

2. Netwerkorganisatie Firma De Groot

fdg

Firma De Groot is een netwerkorganisatie voor zelfstandig werkende organisatieadviseurs, interim-managers, trainers, coaches en communicatie professionals. Het doel van Firma De Groot is de persoonlijke en professionele ontwikkeling van deze mensen te ondersteunen. Dat betekent dat de mensen gefaciliteerd worden in het ontdekken en benoemen van hun onderscheidende waarde. Deze waarde wordt vervolgens vertaald naar concrete producten, diensten en/of rollen. Als dit helder is, weten de mensen ook welke marketing wegen te bewandelen.

Afgelopen maanden hebben we met Atty, Els, Ton, Paul, Marijke, Tjaco, Robbert, Klaas en Abe hard gewerkt om deze organisatie voor ons te laten werken. En het werkt. In Zwolle en Den Haag hebben we maandelijks ontmoetingen waarbij we, aan de hand van verschillende methoden, theorieën en principes, met onze ontwikkeling aan de slag gaan.

Komend half jaar gaan we hier mee door en gaan we op zoen naar mensen die zich bij ons willen aan sluiten. Meer over deze netwerkorganisatie lees je hier.

 

3. Advies- en communicatiebureau Firma De Groot
fdg

Firma De Groot is een advies- en communicatiebureau dat van gewone organisaties gelukkige organisaties maakt. Een gelukkige organisatie doet de goede dingen. Een gelukkige organisatie is van betekenis voor haar mensen, heeft maatschappelijke impact, is financieel gezond, heeft een natuurlijke aantrekkingskracht en is voortdurend in ontwikkeling.

Als adviseurs, interim-managers, consultants en communicatieprofessionals zetten we ons in om een cultuur, identiteit en leer- en werkklimaat te creëren die voorwaarde is voor het ontstaan van een gelukkige organisatie. In zo’n organisatie weten de mensen wat te doen, wordt het samenwerkingspotentieel optimaal benut, doen de mensen de dingen waar ze energie van krijgen, is er een hoge mate van zelfsturing, word je geaccepteerd zoals je bent, nemen mensen initiatief, is iedereen verantwoordelijk en wordt er ruimte ervaren.

We hebben een splitsing gemaakt tussen de netwerkorganisatie en het advies- en communicatiebureau. De mensen van de netwerkorganisatie zijn ook inzetbaar voor het adviesbureau. Komend halfjaar gaan we door met onze projecten voor externe opdrachtgevers. Ook staat er een buitenlandse opdracht op ons verlanglijstje.

 

4. Leonardolab
leonardolab_logo

Samen met Ricardo en Bas hebben we het Leonardolab een ziel gegeven. Een werkomgeving waar je met plezier naar toe gaat om samen met andere ondernemers te… ondernemen. En daarnaast ook samen koffie te drinken, te lunchen, te sparren en nieuwe concepten te ontwikkelen. De nieuwe eigenaar van Bink36 participeert nu ook in Leonardolab Den Haag waardoor we ook verder kunnen gaan met de ontwikkeling van dit concept.

Komend half jaar gaan we hier mee door, gaan we op zoek naar een aantal ondernemers om onze ruimte in Den Haag aan te vullen en gaan we op onderzoek in andere steden of die ook zo’n inspirerende werkomgeving aan ondernemers aan willen bieden.

 

5. Personal branding voor ZZP’ers: Boek + workshops
boek

En opeens was daar een derde boek. Het schrijven van de dagelijkse blogs was een schrijftraining die ik kon gebruiken voor dit nieuwe boek: personal branding voor ZZP’ers. Veel van de inhoud heb ik geput uit de ontmoetingen bij Firma De Groot en de workshops en trainingen die ik de afgelopen jaren heb mogen geven. Samen met Ina (uitgever), Eefje, (redacteur), Josien (tekstredactie), Roderik (marketing) en een vormgever wordt er voor gezorgd dat er een goed boek op dinsdag 8 september 2015 in de winkel ligt. Managementboek.nl heeft het al vast in de voorverkoop. De inhoudsopgave vind je hier.

Komend half jaar ga ik workshops geven bij netwerken van ZZP’ers en het boek bij freelancers en zelfstandig professionals onder de aandacht brengen.

 

6. B&B&B Portugal

B&b&b

Een soort Leonardolab maar dan af en toe en in de zon, kan dat? Die vraag speelde bij het idee voor een B&B&B in Portugal. Een Bureau, Bed en Breakfast in een aangenaam klimaat waar je een paar keer per jaar alleen of met een paar anderen kunt werken aan een project, offerte, verslag of presentatie. Het idee is om met een groep mensen dit concept te ontwikkelen en realiseren. We gaan een pand huren, pachten of kopen waar we met zo’n 20 mensen tegelijkertijd kunnen zijn en daar ons werk kunnen doen.

Komend half jaar gaan we mensen verzamelen om mee te doen en op zoek naar een passende locatie om dit in het voorjaar van 2016 te realiseren.

 

7. Personal branding canvas

PB canvas

Een personal branding canvas is een methode om je personal branding vorm te geven. Deze canvas heeft ten grondslag gelegen aan het nieuwe boek. De canvas wordt ook gebruikt bij workshops, trainingen en individuele personal branding trajecten.

Komend half jaar gaan we deze methode bij trainers, coaches, loopbaancoaches onder de aandacht brengen zodat meer mensen hier mee kunnen werken.

 

8. De Academie voor Ontwikkeling

deacademievoorontwikkeling

Op zoek naar een trainer of een coach? Dan kun je die vinden bij de Academie voor Ontwikkeling. Dit is (wordt) een podium waar we trainers en coaches voor gaan stellen. Bij het zoeken van deze mensen door organisaties of individuen, wil je de persoon achter de trainer of coach leren kennen. Wij gaan die zichtbaar maken en zich voor laten stellen. Het is nu een idee gekoppeld aan de zoektocht om zelfstandig werkende trainers en coaches zich samen te laten presenteren.

Komend half jaar komt er een website waar je trainers en coaches kunt vinden. Wij gaan hen faciliteren bij het zichzelf presenteren en duidelijk maken wat zij voor mensen en organisaties kunnen betekenen.

 

9. Bink Meetup

binkmeetup

Samen met Bas zijn we aan het kijken hoe we synergie kunnen laten ontstaan tussen ondernemers in een bedrijfsverzamelgebouw. We hebben het idee dat dit kan door ‘real life ontmoetingen’ aangevuld met een slim online platform waarin matches ontstaan. We zitten zelf in een gebouw met 380 ondernemers en hebben het gevoel dat er veel onbenut potentieel is.

Komend half jaar gaan we dit concept ontwikkelen in een online prototype en een aantal bijeenkomsten met ondernemers op Bink36.

 

10. De gelukkige organisatie

degelukkigeorganisatie

 

 

Samen met Jeroen van der Liende hebben we met de mensen van netwerkorganisatie Firma De Groot een eigen oragnisatieontwikkeling methodiek ontwikkeld. Onder de naam ‘de gelukkige organisatie’ denken we dat we de belangrijkste elementen hebben geïdentificeerd om van een gewone organisatie een gelukkige organisatie te maken. Deze methodiek hebben we gevisualiseerd om in een gesprek of workshop met organisaties te delen en verder aan te vullen.

Komend half jaar gaan we dit concept aan een groot aantal organisaties onder de aandacht brengen en zullen we ons inzetten om de realisatie van gelukkige organisaties te ondersteunen.

 

11. Uitrol en accountmanagement

acmg

Bovenstaande 10 producten zijn gekoppeld aan tientallen ZZP’ers en opdrachtgevers. De producten zijn allemaal schaalbaar. Dat betekent dat ze klaar zijn om uitgerold te worden en gebruikt te worden door een groter aantal ZZP’ers en organisaties. Het zijn stuk voor stuk hele mooie producten die allemaal in meer of mindere mate hun werking en toegevoegde waarde bewezen hebben. Nu is het dan ook tijd om het gebruik ervan op te gaan schalen. En dit zijn er nog maar 10… Er zijn ongetwijfeld producten van anderen die ook de ontwikkeling van mensen en organisaties ondersteunen.

Komend half jaar gaan we een concept/product ontwikkelen dat de uitrol en het accountmanagement van bovenstaande 10 producten gaat realiseren. En daarmee ook een basis is voor de uitrol en het accountmanagement van andere producten die het zelfde doel nastreven.

 

12. ????????

En verder ben ik heel benieuwd wat er verder op mijn pad komt komend half jaar.

Nu is het eerst tijd voor vakantie. Tot over een paar weken.

182 – Slippers

21 juli 2015 - Door: Tom Scholte

slippers
“Wat loop jij hier als een Boeddha rond” begroet Bas mij als hij ons Leonardolab binnenkomt. Ik weet waar hij op doelt. Ik heb een oude spijkerbroek en een T-Shirt aan en loop op mijn blote voeten net een kop thee te zetten. Mijn slippers die ik aan had op de fiets hier naar toe liggen onder mijn bureau. Ik denk dat het inderdaad voor het eerst ooit is dat ik op mijn slippers ‘naar mijn werk’ ben. Geen afspraken vandaag alleen een aantal bel, mail en schrijfprojecten op de agenda. Ik zet voor Bas ook een kop thee en lach om zijn opmerking.

181 – Het doel

20 juli 2015 - Door: Tom Scholte

het doel

Je stelt een elftal op op de ene helft van het veld. Je stelt een ander elftal op op de andere helft. Je laat ze twee keer 45 minuten tegen elkaar voetballen. Dan is duidelijk wat het doel is: scoren in het doel van de tegenpartij. En dat vaker dan dat zij het onze weten te raken. Iedereen in het veld weet wat het doel is. De belangen van het eerste elftal van Barcelona zijn iets groter dan die van het eerste elftal van Zwart/Wit uit Vinkeveen maar het doel is het zelfde. En alle 11 spelers weten dat. Binnen het team heeft iedereen een andere rol, maar het doel is het zelfde. En als het heel toevallig uitkomt mag een verdediger ook scoren. Daar doen we dan niet moeilijk over.

Aan het begin van het jaar spreekt de coach met de spelers de grotere doelen af. Willen we landskampioen worden, willen we promoveren of gaan we voor een plek ergens in het linkerrijtje. Een realistisch doel graag, of een doel daar net iets boven. Een doel waarin iedereen zich kan vinden. Maar los van dit grotere doel zal elke wedstrijd op zich het zelfde karakter hebben. Er zal niet een paar wedstrijden voor het einde van de competitie, als het grotere doel al gehaald is, gezwansd worden. Het karakter van de spelers, het spel en het team blijft hetzelfde: winnen.

Doelen in het bedrijfsleven kunnen het samenspel, het plezier en de synergie bevorderen. Zijn er met de collega’s doelen afgesproken die uitdagen, die de teamgeest bevorderen en waarin iedereen zijn rol en kwaliteiten herkent? Wat is het doel van het team, de afdeling en van mijn specifieke functie? Wat is echt het doel? En doe ik dan nu op dit moment de goede dingen? Hoe vaak stel ik mijzelf deze vraag? Wat is het doel van de dingen waar ik en waar wij mee bezig zijn? Wat is echt het doel? En als dat het doel is, wat moeten we dan nu doen?

Eliyahu M. Goldratt schreef in 1986 de business novel ‘Het doel’. De Nederlanse versie is inmiddels toe aan de 35e druk. Die is meeslepend en verbijsterend. Het verhaal schud me wakker en doet me beseffen dat ik heel vaak maar wat doe in de waan van de dag, de inbox of de telefoon. Ook in samenwerkingen. Als ik dan toch iets doe, en als wij iets doen, laten we dan samen een heel duidelijk doel voor ogen hebben en dat voortdurend voor ogen houden. Tot morgen.

180 – Zondagavond

19 juli 2015 - Door: Tom Scholte

MT-stukken

“Op zaterdag krijg ik altijd die stukken voor het MT van maandag gemaild. Die kan ik dan op zondag lezen, zodat ik maandag goed voorbereid op de vergadering verschijn. Dat gaat inderdaad al tijden zo. Het hele MT werkt zo. Het is op zondagavond een paar uur lezen. Meestal knip ik het op. Dan doe ik ‘s ochtends een paar uur, en dan ‘s avonds de rest. Nee, die stukken zijn niet eerder klaar en compleet dan op zaterdag ochtend. En trouwens op vrijdagmiddag heb ik toch geen tijd om ze te lezen. Vrijdag middag probeer ik vrij te houden om alle dingen waar ik in de week niet aan toegekomen ben, af te ronden. Dat is inderdaad voornamelijk mail. Het is heerlijk om dan om half zes met zo’n beetje een lege inbox bij de borrel aan te schuiven. Ik doe dan een klein wijntje met de collega’s. Nee, lang blijven lukt niet want onze zoon heeft nog voetbaltraining op vrijdagavond. En hij zit nu bij de selectie. Dat betekent alle trainingen aanwezig. En op tijd in officiële trainingstenue. Ja ik had ook geen idee dat ze daar al mee beginnen met die jongetjes van 8, maar ja, dit is wat hij wil. Of tenminste, hij wil niet altijd, maar hij gaat het vast leuk vinden. Discipline is ergens in de overdracht van de genen verdwenen. Want hij kan echt enorm lui zijn. Daarom leg ik ‘s ochtends al zijn spullen klaar. Als ik dan van de borrel naar huis fiets, bel ik hem dat hij zich klaar maakt. Ik stop dan voor de deur en dan hoeft hij alleen maar achterop te stappen. Eten doen we wel als we thuis komen. Met een volle maag trainen is toch niet prettig.

Tijdens de training heb ik dan even rust. Echt contact met de andere ouders heb ik niet. Dat is toch eigenlijk een ander soort mensen. Mensen die hun hele leven al op de club komen bijvoorbeeld. Mensen ook waarvan hun zoon echt enorm gepusht wordt om te presteren. Wij proberen onze zoon juist op zijn eigen motivatie aan te spreken. Dit lukt niet altijd, maar uiteindelijk gaat onze aanpak zich wel terugbetalen. Daar heeft hij veel aan in in de rest van zijn leven, ook als hij straks gaat studeren.

En dan hup naar huis, dan is Berend ook thuis, eten we samen en check ik nog even vlug mijn mail. Beetje frustrerend is het wel om te zien dat die lege inbox van twee uur daarvoor al weer vol gestroomd is. De belangrijke zaken beantwoord ik zo door het weekend wel. Anders begin je maandag na het MT gelijk met een achterstand die ik de hele week niet weg gewerkt krijg.

Maar goed, zoals je begrijpt moet ik nu echt ophangen omdat ik nog even naar die stukken voor morgenochtend moet kijken en Berend belooft heb nog even samen wat te drinken voor de week weer losbarst. Leuk dat je belde en jij ook nog een fijne avond.”

179 – De kerk

18 juli 2015 - Door: Tom Scholte

kerk

Zaterdagmiddag, een zomerse middag. Geen middag om de stad in te gaan. Toch liep hij daar met zijn oudste dochter. Het was rustig in de stad. De mensen lagen op het strand, waren op vakantie of zaten thuis naar de Tour de France te kijken. Een paar uitzonderingen trotseerden de tropische temperaturen om te profiteren van de uitverkoop. Het was inmiddels de dubbele uitverkoop. Extra kassakorting, 3 halen 2 betalen en dat soort dingen. En natuurlijk die mensen die heel gericht gewoon iets nodig hadden. Spikepuntjes bijvoorbeeld.

De kerk in het centrum van de stad was al jaren niet meer als kerk in gebruik. Er waren regelmatig tentoonstellingen, concerten en beurzen. Maar een dienst was er al jaren niet meer geweest. De kerk was ook maar heel zelden open voor het publiek. Was het daarom of toch omdat mensen de kerk in hun leven missen dat er aardig wat mensen de gelegenheid benutten om de stilte op te zoeken?

Samen met zijn dochter liep hij een rondje door de kerk. De grote open, stille ruimte bracht deze stilte en rust op hen over. Ze gingen er zachter van praten en rustiger van lopen. Ademhaling en hartslag namen ook in frequentie af. Er was geen hele dienst voor nodig, ook geen stilte retraite van 10 dagen. De wandeling door de kerk deed de energiestromen al af nemen. De ervaring was als een langdurig uitzicht over de bergen. Je ziet de besneeuwde bergtoppen, je ziet waar de boomgrens is en je ziet de dorpjes op de berghellingen. En alles staat stil. En ook al zijn er in deze kerk regelmatig feesten met heel veel bpm’s de stilte overwint. Zo ook vanmiddag.

Ze zijn de ene kant de kerk in gelopen en lopen er aan het andere eind weer uit. Zo hebben ze zelfs hun route iets verkort. En ze hebben genoten van deze korte vakantie die ze samen hebben meegemaakt. Een vakantie die zich onaangekondigd aanbood en waardoor ze weer even de stilte hebben gehoord.

178 – Dankjewel

17 juli 2015 - Door: Tom Scholte

bloemetje

Hij had zich het leplazerus gewerkt en niemand had dankjewel gezegd. Hij had echt heel veel geregeld. Heel lang al eigenlijk. En al die tijd had iedereen er gebruik van gemaakt. Alsof het allemaal uit de lucht was komen vallen. Hij keek terug op de resultaten die hij had bereikt. Nou, hij had ze niet allemaal zelf bereikt, maar hij had de realisatie ervan gefaciliteerd. Er waren echt heel bijzondere dingen gebeurd. Zowel in de dingen die de mensen hadden neer gezet als bij de mensen zelf. Tjonge, jonge, jonge hoe langer hij er over nadacht hoe meer dingen hij kon bedenken. En al die tijd had hij geen dankjewel gehoord.

Er was een overleg gepland. En hij was niet gevraagd. Iedereen wist toch dat hij daar verstand van had en ervaring mee had. Waarom hadden ze hem niet gevraagd? Ze hadden mensen gevraagd die er veel minder van wisten. Had hij zo hard gewerkt, zoveel dingen ‘achter de schermen’ gedaan en nog werd hij niet gevraagd voor dat waar hij de specialist in was. Het had hem geraakt. Het had hem boos gemaakt. Het had hem ook van zich laten horen. Dat dan weer wel. Maar op zo’n manier hoefde het eigenlijk al niet meer.

Hij had het zien gebeuren. Eigenlijk had hij die externe bevestiging niet meer nodig. Ze had een inzicht verworven, ze had een stap gezet ze had iets gezien wat ze eerst niet zag. En hij had daar een kleine faciliterende rol in mogen spelen. En daar mocht hij dan ook nog een factuur voor sturen. Dat maakte het dubbel leuk. Dat hij, door wat hem zo weinig moeite kostte, iets bij een ander teweeg kon brengen. Dat was voldoening genoeg. Had ze dankjewel gezegd? Het boeide niet, dat was volstrekt niet relevant. Hij had gedaan wat in zijn natuur lag, en dat was genoeg, meer dan genoeg. Dankjewel.

177 – De reünie

16 juli 2015 - Door: Tom Scholte

dereunie

“We kunnen wel afspreken dat we elkaar nog op gaan zoeken, maar dat doen we toch niet. Dus dag, het was leuk je te kennen en het ga je goed”. Zo, dat had indruk gemaakt. Die uitspraak werd hem nagedragen elke keer als ze elkaar weer zagen. En dat was zo’n 2 keer per jaar al 10 jaar lang. Zo ook vanavond. De groep had uit verschillende samenstellingen bestaan. Er waren verschillende kernen ontstaan. Je had het clubje Nederlandse ambassade, het clubje internationale organisaties, het clubje bedrijven en het clubje gelukzoekers. Deze laatsten werkten voor lokaal salaris en waren vaak op de bonnefooi gegaan. Vanavond waren ze met 5 stellen.

Het mooie van een reünie is dat de herinneringen herleven. Het leven van toen is door de tijd geromantiseerd… door iedereen. Door de verhalen elke keer opnieuw te vertellen en te horen wordt het leven van toen mooier, kleurrijker en echter. Ze waren ouder geworden maar niet veranderd. En als er al veranderd was, dan werd dat door de filter van de herinnering niet waargenomen. 10 jaar verder en allemaal nog precies hetzelfde. Er waren nog wel her en der wat kinderen bijgekomen. 4 van de stellen woonden inmiddels weer in Nederland. Of was er toch meer veranderd. Welke veranderingen gingen er schuil achter de verhalen die werden opgehaald en hier en daar wat aangedikt? Is er oog en oor voor de ziekte, het zoeken en de twijfel? Dat was er toen niet, in ieder geval niet in de herinnering.

Samen iets meemaken creëert een verbondenheid. Samen een aantal jaar ‘wij ten opzichte van de rest’ zijn, creëert meer dan verbondenheid. Er is vriendschap die een paar keer per jaar gegeten en gedronken wordt. De ruimte ligt in de acceptatie. Is het de herinnering, de leeftijd of toch de verandering die plaats heeft gemaakt voor het laten zijn van wie en wat er is.

De reünie hoort er bij. Ze hoeven niets meer af te spreken of ze elkaar nog wel of niet meer gaan zien. Dat zal wel blijken. In welke samenstelling dan ook. Tot de volgende keer.

176 – De documentairemaker

15 juli 2015 - Door: Tom Scholte

documentairemaker

In elk mens zit een verhaal. Een documentaire zelfs. Als je de persoon achter een rol, een baan, een functie, een ondernemer, een product, een dienst, een muziekstuk, een kunstwerk of een communitysite leert kennen, gaat er een wereld voor je open. Iedereen verdient het om gekend te worden. De vraag is wat komt er eerst: jezelf kennen of gekend worden. Er zou over iedereen een documentaire gemaakt moeten worden. want dan gaat het misschien wel parallel. De scripts liggen al klaar. Het is een kwestie van het verhaal vertellen of laten vertellen. Het is als de afleveringen ‘profiel’ van de KRO. Dit zou voor iedereen mogelijk moeten zijn.

Hoe komt hij nu weer op? Vandaag had hij in een ochtend ontmoetingen met:

Anja, die al 8 jaar op Bink36 aan het ondernemen is. Inmiddels is ze ook moeder van twee kleine kinderen. Het begon met informatieontwerp en later kwamen daar het organiseren van naaicursussen bij. Anja zorgt voor de ruimte, de deelneemsters en de docenten. En het loopt. Het is inmiddels al weer uitgebreid met het zelf/laten maken van maatkleding.

Vijf deuren verder zit kunstenaar Vittorio. Hij heeft er een atelier waar hij beelden maakt, en ook schilderijen en andere kunstwerken. Ook hij verblijft hier al jaren. Vittorio leeft kunst, leeft zelfexpressie en leeft het leven. Koffiedrinken bij Vittorio is als een 3D film ervaring, je weet niet waar je kijken moet, wat je allemaal hoort en wat je mee maakt. Het is elke keer anders.

Een gebouw verder zit Frank. Hij zorgt ervoor dat bedrijven en particulieren prachtige huizen, kantoren en werkruimtes krijgen. Hij kent architecten en aannemers en zorgt dat het geregeld wordt. Hij laat ontwerpen maken, denkt daarbij mee en stuurt vervolgens de uitvoering aan. En dat doet hij strak, professioneel en budget-technisch heel aantrekkelijk.

Bas bouwt een site. Nee Bas bouwt een community en die laat hij ontstaan door een website waar mensen andere mensen kunnen ontmoeten. Hij ontwikkelt functionaliteiten zodat het makkelijker, leuker en sneller gaat om iemand te ontmoeten waar je een klik mee hebt. Kun je dat dan faciliteren? Bas kan dat. En Bas zit naast mij.

Dan komt Rembrandt binnen. Professioneel muzikant. Maar wat is muziek? Wat doet muziek? En wat doet Rembrandt met muziek? Hij maakt CD’s, treedt veel op en geeft les op het conservatorium. Maar de lat ligt hoger. Met awareness concerten met zijn trio laat hij mensen muziek ervaren en doorleven waardoor ze anders naar zichzelf en de wereld om hen heen gaan kijken. Dat zijn interactieve concerten met kijk, luister en voel opdrachten. Als je zo’n concert mee-maakt kom je dichter bij jezelf en daarmee ook bij anderen.

En dan is het pas 12.00 uur. Tijd voor een broodje dacht de documentairemaker.

175 – VIVA

14 juli 2015 - Door: Tom Scholte

viva

Hij had wel eens van de bekende Nederlandse schrijvers gehoord over hun voorleesavonden. Dat ze dan naar een zaaltje in Appelscha gingen om een stuk uit hun boek voor te lezen. Na afloop een signeersessie met het vriendelijke verzoek een persoonlijke noot voor de buurvrouw of nicht voorin te schrijven. Niets mis met Appelscha, Waddinxveen en Den Helder natuurlijk; prachtige plaatsen met prachtige mensen, maar toch. Was dat het bestaan wat de schrijver zich voor had gesteld? Had hij die avond niet liever in Amsterdam bij Matthijs van Nieuwkerk aan tafel gezeten, om de volgende dag door zijn uitgever gebeld te worden dat de 17de druk uitverkocht was?

De telefoon ging. Het was niet Matthijs, het was de VIVA. Of ze hem mochten interviewen over zijn nieuw boek: personal branding voor ZZP’ers. Nu las hij de VIVA zelf niet, maar de lezersgroep: vrouwen van rond de 30 was natuurlijk wel precies zijn doelgroep, of althans van zijn boek natuurlijk. “Uiteraard wil ik mijn medewerking verlenen, met alle plezier, brand maar los met je vragen”.

Een half uur praktische tips later had Viva genoeg voor een heel artikel. “En dat is eigen veel te veel want dit onderwerp is maar een onderdeel van een groter artikel”. Toch een beetje dat zaaltje-in-Appelscha-gevoel. Maar goed, ook daar weet je niet wie er in de zaal zit en en waar en met wie zij haar ervaringen weer gaat app’en, fb’en en Tweeten.

VIVA nr. 36 met het interview en uiteraard een stapel praktische personal branding tips ligt op 1 september in de winkel… tegelijk met zijn nieuwe boek.

174 – Ramyun

13 juli 2015 - Door: Tom Scholte

ramyun

Pap, mag ik alsjeblieft bij A logeren? Het is de eerste dag van de zomervakantie. Voor ouders met jonge kinderen begint dan het gepuzzel. Eerste week opa en oma, tweede week op zeilkamp, pony kamp, tenniskamp, scoutingkamp of gewoon kamp. Derde en vierde week met z’n allen op vakantie. En dan de vijfde en zesde week allebei een paar dagen vrij en dan uitruilen met vriendjes en vriendinnetjes. En zo aftellen naar de eerste schooldag op 24 augustus. Blij dat het normale ritme weer zijn intrede doet Maar opeens zijn de kinderen niet meer klein. Opeens regelen ze hun eigen leven. Hij komt vroeg van zijn werk om eten te maken. En dan is er een leeg huis. Lekker is dat. De tijd dat je als man thuis gemist werd, ligt ver achter ons. Dan belt de jongste dochter: “pap, mag ik alsjeblieft bij A logeren”. Eigenlijk geen reden om nee te zeggen, behalve dan dat hij het gezellig vindt om samen thuis te zijn. Hij sputtert nog wat tegen, maar zijn argumenten houden geen stand. “Dankjewel pap, ik hou van je”. Ja, ja het is al goed.

De oudste communiceert op haar manier: als ik niets van me laat horen, gaat het goed met me en eet ik niet thuis. Tenminste, dat is zijn interpretatie van de stilte. Zijn aanname wordt via de App bevestigd. Dan komt mevrouw thuis en stelt voor wat te gaan eten in de stad. En dat kan opeens. Zomaar, zonder te plannen, zonder te reserveren een hapje eten in de stad. En dan ook nog op de manier van ‘een hapje eten in de stad’. Wat een verschil is met ‘uit eten in de stad’. Het eerste is gewoon even wat eten. Voor een paar tientjes ben je klaar en met anderhalf uur loop je samen een rondje door de stad. Het tweede is factor x en ben je een avondje uit. Ook leuk, maar anders. Dat eerste is in veel landen de normaalste zaak van de wereld. In NL nog best uniek. Maar d’r zit een nieuwe Koreaan vlak om de hoek. En daar kun je ‘een hapje eten’. Wat een vakantie is dit. De tafel staat vol met onder andere nr. 12. Ramyun (tip). Zo gaat hij het wel zes weken volhouden.