Als ik zo’n titel in de boekhandel zie liggen, kan ik daar niet omheen lopen. Het blijkt nog een zeer aangenaam boekje om te lezen ook. Reclameman George Lois schreef het. Het is de man die, volgens hemzelf, model heeft gestaan voor Don Draper in Mad Man. Hij zet zich daar op alle mogelijke manieren, en dus ook in dit boekje, tegen af. Maakt verder niet uit.
Het boekje bevat 120 tips van Lois. En vooral 120 leuke verhalen uit zijn carriere. Ook voor niet reclame mensen is het zeker een inspiratiebron om vooral te doen wat je zelf wilt en wat jezelf goed vind. Je niet laten beïnvloeden door de mening van anderen of door de verwachtingen van anderen. En dat voor nog geen € 8,-.
In de VK van 4/5/13 een interview met voormalig RTL man Ruud Hendriks. Hem wordt gevraag naar zijn kijk op de ontwikkelingen in het media landschap. En wat mij opviel in zijn verhaal is de verwijzing naar de opkomst van de ‘radio-persoonlijkheden’. Vroeger luisterden mensen naar een zender. Omdat dat hun zender was. De zender stond ergens voor. Ook toen het aantal zenders toenam waren de zenders ‘het merk’. De zenders die volgens Hendriks bestaansrecht hebben nu en in toekomst, zijn de zenders die hun mensen belangrijker maken. De zenders die weten dat mensen naar mensen luisteren en niet naar zenders. Het zijn de zenders die weten dat als een presentator weggaat naar een andere zender hij wel eens een groot aantal luisteraars mee zou kunnen nemen of daar aan zou kunnen trekken. BNR (en radio538) worden door Hendriks als voorbeelden genoemd. De recente overstap van Tom van ‘t Hek van Radio 1 naar BNR is daar een mooi voorbeeld van. (Enige tijd geleden mocht ik zelf ook een keer bij BNR aanschuiven, fragment hier)
Ander voorbeeld is natuurlijk de recente presentatie van Annechien Steenhuizen als ‘anchor’ van het 8-uur journaal. Ook iets wat net even anders is dan 20 jaar geleden. Toen kenden we volgens mij in NL het hele begrip ‘Anchor‘ nog niet. En verschilt media daarin van andere organisaties? Ik denk het niet.
Dat hele personal branding is eigenlijk al heel oud. Een prachtig voorbeeld uit 1986 is de campagne van Tommy Hilfiger. Ten tijde van de start van deze campagne volstrekt onbekend in de VS. En landelijk bekend na deze campagne. De campagne heeft zo’n $ 3 miljoen gekost, maar den heb je ook wat. En zelfs voor Amerika ging deze campagne wat ver. Wel prachtig omschreven in het New York Magazine van september ’86:
Buitengewoon slim en ‘klassiek’ om jezelf of je onderneming mee te laten liften op de naam van anderen. Iets of iemand dat/wie mensen al kennen. Dan weten ze gelijk in welke richting ze moeten denken. Het verhaal ook nog eens prachtig beschreven in People magazine van die tijd. Sowieso leuk om te lezen dat het succes van Hilfiger voorafgegaan is door meerdere faillissementen. Het was, ook voor hem, even zoeken dus voor hij gevonden had hoe hij het moest aanpakken. En of hij nou echt al een goede ontwerper was in ’86, is volgens de verschillende berichten te betwijfelen. 10 jaar later volgens een aantal mensen wel. Toen werd Hilfiger (in 1995) uitgeroepen tot ‘Menswear Designer of the Year’ door ‘the Council of Fashion Designers of America’. Onthoud dus vooral ook de tip van Paul Arden: It’s not how good you are, it’s how good you want to be. En dat had die Hilfiger in ieder geval duidelijk voor ogen.
Een aangrijpende toespraak van Van Uhm. Het gedeelte dat mij bijzonder raakte was: “…ik vroeg mij zelf: Miljoenen mensen is hun keuze ontnomen. Jij hebt wel een keuze. Wat ga jij doen met je leven? Wat ga jij doen om de wereld beter te maken?
Dat overkwam Tommy Wieringa die gevraagd werd om het boekenweek geschenk 2014 te schrijven. En het ergste van alles… ik gun het hem ook. Kijk hoe hij erover verteld. Er is niemand die ik het meer gun dan hem. En dan gun ik mezelf, en jullie natuurlijk ook dat gevraagd wordt voor iets waarvan je weet dat je heeeel graag wilt.
Amper 4 dagen nadat ik hier mijn advies t.a.v. het ‘rumour’ rond het Koningslied deelde, is dit advies opgevolgd: www.speelhetkoningslied.nl. Op deze site alle arrangementen om het lied te spelen op je blokfluit, je piano, gitaar met je symphonie of dweilorkest.
Verkeerde volgorde uiteraard. Deze site hadden ze eerst met veel lawaai en met al vast enkele 10tallen inzendingen moeten lanceren. Ik ben nu bang dat het bij deze ene (onderstaande) versie van de organisatie blijft. Want nu durft niemand meer enthousiast te gaan spelen en uploaden. En met mijn huidige pianospel zal het waarschijnlijk tot de kroning van Amalia duren voor ik dit een beetje fatsoenlijk kan spelen. Maar dan ben ik er ook klaar voor!
Gaan we het meemaken dat er tijdens een sollicitatiegesprek, of een intakegesprek voor een opdracht gevraagd wordt: “waar staat jouw merk voor?” Elke persoon, en elk merk is natuurlijk uniek. Om te communiceren waar je voor staat, aan mensen die jou nog niet hebben meegemaakt, kan het echter heel handig zijn om met een typering te werken.
Deze infographic brengt wel heel mooi 12 typen van (persoonlijke) merken in beeld:
the purist
the pioneer
the source
the conqueror
the rebel
the wizard
the straight shooter
the seducer
the entertainer
the protector
the imagineer
the emperor
Per typering is aangegeven:
waar het merk voor staat
typerende uitspraken van een persoon van dit type
waarden die worden gekoesterd door mensen van dit type
waar deze persoon minachting voor heeft
wat tegenovergestelden zijn
voorbeelden van mensen die dit type vertegenwoordigen
voorbeelden van product-merken die dit type vertegenwoordigen
Deze typering biedt een prachtige basis voor een personal branding spel om met je team of afdeling te spelen. Ook voor je persoonlijke presentatie tijdens een voorstel rondje is dit een mooi vertrekpunt. En het lijkt mij natuurlijk geweldig als deze manier van denken ook tijdens intakes en sollicitatiegesprekken zijn intrede doet.
