Wat is het idee achter personal branding? Jezelf als merk positioneren. Dat klinkt logisch en makkelijk. En dat is het ook als je jezelf kunt dwingen om eerst een merkgroep te kiezen waar jij bij wilt horen. Net als dat:
Bounty een reep chocola is
Nespresso een koffie
T-mobile een telecom aanbieder
Sportlife een kauwgom
En zo geldt het dus ook voor persoonlijke merken, je hoort bij een bepaalde merkgroep, bijvoorbeeld:
communicatieadviseur
documentmanager
uitzendconsulent
docent
redacteur
trainer
fotograaf
projectleider
HR specialist
dagvoorzitter
workshopleider
…
of vul het zelf maar in. Je past over het algemeen bij andere mensen in merkgroep-hokje. Maar je kunt uiteraard wel bij verschillende mensen in verschillende hokjes zitten. En dat hokje kan een functie of een rol zijn, maar ook een specialisme, competentie of markt. Zolang deze merkgroep bekend en te begrijpen is. Ga dus niet een groep kiezen die niemand kent of snapt. Onderscheidend zijn doe je namelijk binnen je merkgroep. Als je dat wilt natuurlijk. Doe je dat niet, dan ben je een ‘commodiity‘. (wat voor projectleider zoek je? “maakt niet uit, doe er maar een”/ “doe maar de goedkoopste”)
En de merkgroep kies je bij voorkeur gericht op de vraag van de ander. Ik zie nogal wat ‘owners’ of directeuren op LinkedIn bijvoorbeeld. Dat ben je misschien ook, maar is dat ook het antwoord op een vraag die iemand stelt? Gaan mensen op zoek naar een ‘owner’ of juist naar een tekstschrijver of adviseur?
Merkgroep verwisselen?
Wil je met je persoonlijk merk op een gegeven moment bij een andere merkgroep horen? Dat kan uiteraard. Van stagiaire tot adviseur en van adviseur tot manager. Maar ook van docent naar projectleider of van beleidsmedewerker tot teamleider, alles is uiteraard mogelijk. Je moet mensen hier wel bij helpen en soms kan dit heel lastig zijn. De makkelijkste oplossing is het veranderen van werkomgeving. Dan hoef je mensen hier dus niet bij te helpen. Dan kennen ze je alleen van de nieuwe merkgroep. Als Bounty ook wasmiddel wil gaan maken, kan dat, maar heel lastig in de markt waar ze bekend staan als chocoladereep.
Kies een ‘merkgroep’, kies een ‘hokje’ en ga vervolgens werken aan je persoonlijke inkleuring hiervan.
“There is no reason not to follow your heart“ beschrijft toch wel het best mijn gevoel vandaag.
Steve Jobs heb ik vaak aangehaald in mijn personal branding workshops en lezingen. Als voorbeeld. Zowel als een goed voorbeeld als een risicovol voorbeeld. Een persoon die zo’n sterk z’n stempel zet op een bedrijf, de productontwikkeling en marketing is bijzonder indrukwekkend. Apple wordt wel als een religie gezien en wat maakt dat dan van Jobs?
Steve Jobs liet met zijn Apple producten en werkwijze mensen anders naar zichzelf en naar de wereld kijken. En dat is iets wat mij de afgelopen jaren toch ook aan het denken heeft gezet en daar heb ik natuurlijk ook veel te veel voor betaald. Vrijwillig.
Jobs heeft nogal wat indrukwekkende presentaties en quotes op zijn naam staan. Zijn toespraak op Stanford is toch wel zijn meest persoonlijke en indrukwekkendste. Met daaruit onderstaande quote over hoe hij in het leven stond. In 1996 overleed mijn moeder (50) aan kanker. En sinds die dag probeer ik ook mijn hart te volgen in wat ik doe, wetende dat er maar heel weinig dingen echt belangrijk zijn in het leven. En we maken ons nogal eens druk om de verkeerde dingen.
“Remembering that I’ll be dead soon is the most important tool I’ve ever encountered to help me make the big choices in life. Because almost everything — all external expectations, all pride, all fear of embarrassment or failure – these things just fall away in the face of death, leaving only what is truly important. Remembering that you are going to die is the best way I know to avoid the trap of thinking you have something to lose. You are already naked. There is no reason not to follow your heart.”.
professionals van dienstverlenende organisaties, zowel bedrijfsleven, NGO, als overheid, die hoger gewaardeerd en vaker gevraagd en aanbevolen willen worden om wie ze zijn en wat ze kunnen;
eerste contact via mail, telefoon of social media;
daarna is kennismakingsgesprek mogelijk;
workshops en trainingen (2 uur – meerdere dagdelen)worden vervolgens in overleg op de doelgroep en specifieke situatie afgestemd;
interesse: personal branding vanuit oogpunt: verhogen zichtbaarheid, herkenbaarheid en toegevoegde waarde;
gaat graag duurzame relatie aan om ook in de toekomst kennis, ervaring en netwerk te blijven delen;
Steeds vaker relaties via Internet, las ik vandaag, en vervolgens: “Nederlanders ontmoeten hun partners steeds vaker op internet”. Het blijkt echter om ‘liefdespartners’ te gaan en niet om zakelijke partners. In dat laatste geval zijn het volgens mij vooral zelfstandig ondernemers die online contacten opdoen om daar vervolgens professioneel profijt van te hebben. Ik heb zo niet een onderzoek voor handen (tip?) maar ik heb het gevoel dat heel veel medewerkers de kansen online nog veel beter kunnen benutten om nieuwe contacten te leggen.
Blijkbaar is online een lagere drempel om iemand aan te spreken of iets over jezelf te vertellen. Vragen stellen en open zijn, hoe simpel kan het zijn, en online doen we dat blijkbaar makkelijker.
Mooi idee om je LinkedIn profiel als professionele contactadvertentie te zien. En dus te bedenken waarom (potentiele) collega’s/opdrachtgevers voor je zouden moeten vallen, wat mag aandacht en wat is minder relevant?
Zeer benieuwd wat voor nieuwe contacten ik met deze advertentie op ga doen!
Stel dat jij morgen een prijs wint voor je werk. Zou zomaar kunnen. En stel dat je dan even een paar minuten mag praten. Dat je dan even wat mensen mag bedanken. Zou je dat dan met dezelfde emotie doen als Nasrdin Dchar. Dchar ontvang afgelopen vrijdag een kouden kalf voor zijn rol in de film Rabat. Zijn dankwoord heeft nogal wat losgemaakt: hoogtepunt van de avond (NOS), de held die NL nodig lijkt te hebben (VK) en ook bejubeling Dchar heeft vreemde trekjes (Elsevier).
Wat mij opvalt is de emotie die Dchar zelf overbrengt op het publiek en de kijkers. Dat je daarmee mensen aantrekt en afstoot is een natuurlijk gevolg. Uitersten trekken aan en stoten af. Het verhaal van Dchar is niet zozeer een verhaal over hemzelf, maar juist over anderen en wat hij van de dingen vindt. Over wie hij is en wat het met hem doet, maakt hij wel genoeg duidelijk met zijn manier. Ik zou het mooi vinden als meer mensen op deze manier hun persoonlijke/professionele successen vieren en delen met anderen.
Kijk zelf even, als je dat nog niet gedaan hebt (bijna 100.000 views in 3 dagen)
Stel je voor dat Bert van Marwijk tegen Maarten Stekelenburg zegt dat hij zich vaker op de helft van de tegenstander moet begeven. Of dat verdediger Gregory van der Wiel toch vaker moet gaan scoren. Ondenkbaar natuurlijk. Toch is werken in teams, afdelingen en organisaties vergelijkbaar met het spelen in teamverband bij voetbal, hockey, basketbal, volleybal enzovoort. Ook daar zijn er verschillende posities die moeten worden ingevuld en verschillende persoonlijkheden die dat invullen. Een spits is niet alleen iemand die makkelijker scoort dan een keeper. Een spits is ook iemand die het geweldig vindt om aandacht en successen te claimen. Zeker de spitsen bij het voetbal. Kijk Van Persie eens als hij een doelpunt heeft gemaakt. Hij rent al wijzend op zichzelf naar het publiek hunkerend naar applaus en verering. Heb je Stekelenburg dat ooit zien doen na een spectaculaire redding?
Spitsen staan in de spotlights en spitsen krijgen vaak de meeste aandacht. En ook binnen organisaties zijn het de extraverte projectmanagers, adviseurs en managers die de meeste aandacht en waardering krijgen. Omdat ze door hun werk en persoon meer zichtbaar zijn. Onterecht dus. Het voorbereidende, opbouwende werk achter de schermen is in veel gevallen cruciaal voor het succes en de overwinning.
Wat te doen als je geen spits bent, je ondergewaardeerd voelt en vaker gevraagd wilt worden om je expertise en niet omdat ‘je toch geen nee kunt zeggen’?
accepteer dat je geen spits bent en dat jouw aanvullende rol op de achtergrond minstens net zo waardevol is als een rol in de spotlights. Wees blij met deze rol waarbij je ook in de toekomst nog gewoon over straat kunt lopen
een rol op de achtergrond betekent niet een ‘iedereen ondersteunende’ of ‘hulpvaardige’ rol. Koffie halen behoort niet tot je takenpakket. Benoem voor jezelf wat je rol precies is: informatie verwerkend, analyserend, adviserend, proces bewakend, bemiddelend, aangever, voorzetter of juist keeper. Gebruik deze rol om duidelijk nee te zeggen op bepaalde vragen en mensen in die gevallen door te verwijzen naar een collega die wel verslagen van vergaderingen wil maken.
vertel aan mensen enthousiast over de specifieke resultaten die je hebt bereikt: welke besluiten heb je voorbereid, processen gestroomlijnd, data omgezet in waardevolle kennis, mensen met elkaar verbonden en inzichten gecreëerd. Leg hierbij de nadruk altijd op het resultaat en niet op jezelf. Dat is voor jezelf makkelijker en voor de ander veel leuker om te horen.
Het is de hoogste tijd dat we niet alleen in het basketbal de assists en de mensen daarachter zichtbaar gaan maken en op hun waarde gaan beoordelen. En daar mogen we die spitsen best een beetje bij helpen.
