De manier waarop LinkedIn je je netwerk contacten laat zien is natuurlijk abominabel en vergelijkbaar met een rolodex. LinkedIn weet dit en biedt anderen inmiddels de mogelijkheid om je netwerk op een mooiere en bruikbare manier zichtbaar te maken. Eerder al de visualisatie van Infinity. Nu de visualisatie van Inmaps. En ze worden duidelijk steeds beter.
Wat zien op de visualisatie van Inmaps:
hoe kennen de mensen in je LinkedIn netwerk elkaar; door de kleuren wordt duidelijk hoe de mensen elkaar kennen. Gegroepeerd per grootste gemene deler (werkgever) worden contacten gekleurd, de kleur kun je zelf in de legenda benoemen;
wie kent wie in je netwerk; door op de verschillende contacten te klikken wordt zichtbaar wie wie kent.
Wat kunnen we hier mee?
presentaties geven over ons netwerk aan collega’s, potentiële werkgevers en opdrachtgevers: wat voor netwerk breng je mee;
relaties in je netwerk ontdekken of tot stand brengen; mensen aan elkaar voor te stellen of bij elkaar te halen omdat ze elkaar blijken te kennen of juist nog niet kennen.
Onderstaand filmpje van hoe het in zijn werk gaat.
Een verkennend onderzoek* wijst uit dat er ruim 60.000 Tweets per uur worden geplaatst met het woord ‘ik’ erin. Tegenover 1.000 Tweets met ‘wij’ in het bericht. Wij zijn dus heel druk met het praten over onszelf.
Niet gek dus dat:
71% van de gebruikers nog nooit een retweet hebben gehad;
slechts 23% van de gebruikers een reply hebben gehad;
maar 6% van de tweets een retweet krijgt;
een tweet na 60 minuten al niet meer belangrijk is.
In hoeverre is Twitter een afspiegeling van ons gedrag en communicatie ‘In Real Life’? Het zal er niet veel van verschillen. We zijn heel druk met onszelf. En veel minder met de ander of ons samen. En laat de ander nou net zo geïnteresseerd zijn als jou, jij in de ander…. Niet dus. Aardig idee om tijdens een ontmoeting, de lunch of een overleg eens te turven hoe het ik/wij gehalte daar is. Maar vooral eens om dat ‘ge-ik’ wat te temperen en te kijken of je dingen kunt delen en vertellen die voor anderen wel relevant zijn. Focus je eens op wat mensen die je kent en waarvoor je van waarde wilt en kunt zijn. Deel dingen waar ze wat aan hebben. Of probeer het op te brengen om naar hun ‘ge-ik’ te luisteren om daar op te reageren en interessante dingen in te ontdekken.
* onderzoek via search.twtitter.com deze zoekmachine geeft elke 20 seconden een update van het aantal nieuwe zoekresultaten. Gemiddeld levert dit elke 20 seconden 348 nieuwe Tweets met ‘ik’ erin op. Uiteraard is dit een moment opname en kunnen de resultaten verschillen per dag en tijdstip.
Afgelopen vrijdag kwam bovenstaande infographic voorbij. Met dit bijbehorende artikel werd de conclusie getrokken “Ben Saunders gedoodverfde winnaar volgens social media“. En hij won.
Nu natuurlijk de vraag of het aantal volgers/vrienden/connecties inderdaad een voorbode voor succes is. Waarbij ‘succes’ in dit, personal branding geval, staat voor waardering, herkenning en gekozen worden. Het lijkt een vraag voor uitgebreid onderzoek. Een snelle blik op mijn LinkedIn contacten leert dat zo’n 20% van mijn connecties meer dan 500 contacten heeft op LinkedIn. Mijn eerste indruk is dat dat deze mensen niet, per definitie, een sterke personal brand hebben dan contacten met minder dan 500 connecties. Al weer enige tijd geleden kwam het bedrijf ‘Best Buy’ in het nieuws omdat ze van de kandidaten voor een functie een minimum van 250 volgers op Twitter verlangden. Dat heb ik sindsdien niet meer vaker gezien.
Wat interessanter is om in kaart te brengen, is of er over/tegen de persoon gepraat wordt. De site Twimmer brengt het aantal ‘mentions’ van twitteraars in kaart. Dus hoe vaak de persoon genoemd wordt op Twitter. De teller gaat helaas maar 14 dagen terug, terwijl ook een beeld over een langere periode aardig is om te weten. Hiervoor hebben we wel de site Klout. Welke iets zegt over het type persoon achter de Twitteraar. Maar voorbode voor succes?
Ik denk dat succes niet in aantallen volgers/vrienden/volgers gezocht kan worden. Kwantiteit zegt meer iets over het type professional en de functie of rol die vervult wordt. Dan zal succes dus in de kwaliteit van online (en natuurlijk offline) aanwezigheid gezocht moeten worden.
In het geval van Ben Saunders denk ik dus ook dat het aantal volgers geen voorbode voor zijn succes waren. Sterker, ik denk dat het precies andersom is. Saunders was vanaf de eerste uitzending al de gedoodverfde winnaar. En daar willen mensen bij horen. Die fans heeft hij gekregen omdat hij al succesvol was. Kijk ook naar het verloop van zijn volgers op Twitter. Het aantal volgers is door zijn succes gegroeid met ruim 10% (>10.000 nieuwe volgers in de laatste 3 dagen)
Zoals je merkt houdt het beantwoorden van de ‘waarom‘ vraag me nog al bezig de laatste tijd. En blijkbaar ben ik niet de enige.
In onderstaand filmpje geeft Seth Godin zijn visie op bloggen. Het is volgens hem 1 van de belangrijkste middelen om voortdurend je eigen ‘waarom’ vraag te beantwoorden. Al is het alleen voor je zelf om helder te krijgen en houden waarom je de dingen doet doe je doet. En dan is het leuk als andere mensen je blog lezen. Maar niet het belangrijkste. Het belangrijkste is dat jezelf weer even weet waarom je het doet. En dat geldt wat mij betreft niet alleen voor bloggen. Ook het wekelijks werken aan je LinkedIn profiel, en het plaatsen van statusupdates draagt hier aan bij. Stukje zelfreflectie zeg maar.
Vorige week overleed Albert Heijn. De wel bekende kruidenier die het bedrijf van zijn opa wereldwijd op de kaart zette. 40 jaar lang leidde hij het concern en in de periode wist hij de omzet te verhogen van 14 miljoen Euro naar 8 miljard Euro (=x600).
Uit onderstaande documentaire blijkt waarom Albert Heijn het zo lang heeft volgehouden en waarom hij zo succesvol is geweest… hij begon altijd met ‘waarom’. Het beantwoorden van de vraag waarom de supermarkt Albert Heijn bestond. Albert Heijn had zijn (werkende) leven maar 1 missie: het verbeteren van de situatie van de huisvrouw. In al zijn keuzes liet hij zich daardoor leiden. Dat hij daar ook leuk geld mee verdiende was prettig, maar was niet het doel en zeker niet het antwoord op de waarom vraag.
Het antwoord op deze waarom vraag heeft Albert Heijn nog eens meegegeven bij zijn afscheid. Bij dit afscheid schonk hij bovenstaand beeldje met in de voet gegraveerd het antwoord op zijn waarom vraag: opdat wij niet vergeten voor wie wij werken.
- Wat doe je deze week?
- Heb je vorige week nog een presentatie gegeven?
- Welk boek ben je aan het lezen?
- Welke interessante website heb je net bezocht?
- Welke blog heb je pas gelezen?
- Welk YouTube filmpje heb je laatst bekeken?
- Naar welke workshop of conferentie ga je deze week?
… wees sociaal en deel het met je LinkedIn contacten via een status update
De LinkedIn status updates zijn een gemakkelijke manier om dingen met je netwerk te delen. Deze statusupdates verschijnen namelijk op de LinkedIn homepage van de mensen in je eerstegraads netwerk. Dit zijn je directe connecties, de mensen die je kent.
Je kunt via je statusupdates vertellen waar je mee bezig bent. Je kunt er ook een link naar een interessante website plaatsen of zelfs een YouTube filmpje delen.
Voor het delen via de LinkedIn status update geldt hetzelfde als voor al het delen dat je doet:
deel dingen die voor anderen interessant en waardevol zijn; en als het dat niet is, laat het dan op zijn minst informatief of leuk zijn om er op gewezen te worden;
deel dingen die aansluiten bij jouw ‘zoekwoorden’; het kan gaan om het delen van kennis, informatie, ontwikkelingen in de markt of binnen jouw expertise gebied;
als alternatief op het delen van dingen, kun je je statusupdate ook gebruiken voor het stellen van vragen. Hierbij vraag je je netwerk om informatie of om je in contact te brengen met mensen uit het netwerk van jouw eerstelijns netwerk. In zekere zin is dit ook een manier van delen, je deelt namelijk wel degelijk waar je mee bezig bent. En ook al hebben mensen misschien het antwoord niet voor je, ze worden wel weer even aan je herinnerd.
Tips voor LinkedIn statusupdates:
een status update blijft een beperkte tijd zichtbaar, zorg dan ook regelmatig voor een nieuwe update; bijvoorbeeld één keer per week;
als je een interessante update van iemand uit je netwerk leest, klik dan op ‘like’ of ‘comment’ onder de update, puur sociaal en respect voor de afzender, en daarnaast wordt op dat moment de update namelijk ook een update van jou en zien de mensen uit jouw netwerk de update ook: sociaal van je;
als je veel statusupdates gaat plaatsen waar niemand op zit te wachten loop je echter het risico dat de mensen in je netwerk je uit hun ‘LinkedIn timeline’ verwijderen;
als je een link naar een website, blog of filmpje plaatst, maak dan gebruik van de ‘attach a link’ optie. LinkedIn geeft dan een preview van wat mensen van de link kunnen verwachten;
het delen via de LinkedIn status update is geen doel op zich, waar je naar opzoek moet gaan en die je veel tijd kosten. Het idee is dat je dingen deelt die je toch al leest of bekijkt. Veel sites hebben de ‘inShare’ knop of andere mogelijkheden om het artikel direct te delen via je status update:
als je een link in je status update plaatst, help je netwerk dan om te bepalen of de LinkedIn statusupdate interessant is. Dit doe je door de titel en of de omschrijving van de link aan te passen of te voorzien van extra commentaar. Je doet dit door op ‘edit’ te klkken na het ‘attachen’ van de link. Je kunt zowel de titel van de link als de eerste regels van de tekst aanpassen.
de statusupdate is geen reclamebord; wees terughoudend met het aanprijzen van je producten of diensten. Vanuit enthousiasme een keer je netwerk wijzen op wat je (organisatie) te bieden hebt (heeft) kan wellicht geen kwaad. Maar op dagelijkse aanbiedingen zit je netwerk waarschijnlijk niet te wachten;
zorg ervoor dat je instellingen zo staan, dat je statusupdate ook zichtbaar wordt gemaakt bij de mensen in je netwerk: settings/privacy/profile & status updates
Is er iets dat wij als individuele professionals kunnen leren van de briljante social media actie van KLM? Jazeker, wij kunnen ook voortdurend mensen verrassen door te reageren op wat zij delen op social media sites. KLM zocht via Twitter en FourthSquare mensen die deelden dat ze met KLM gingen vliegen. Ze keken even waar de mensen heen gingen vliegen en waarom. Om daar vervolgens een passend cadeautje bij te vinden en dit aan te bieden. Resultaat? Blije mensen en veel enthousiaste verhalen over deze actie.
Dit is iets wat voor ons gewone professionals natuurlijk heel makkelijk te kopiëren is. Een kwestie van zoeken naar wat ons netwerk deelt of wat er over onze organisatie wordt verteld door (potentiële) klanten en opdrachtgevers. Cadeautjes kopen hoeft niet eens, maar even vragen naar hoe die halve marathon gegaan is, hoe de vakantie is geweest, of iemand beterschap wensen is toch een kleine moeite? Mensen delen dingen die voor hun belangrijk zijn via de statusupdates van LinkedIn, de krabbels op Hyves, hun prikbord op Facebook en het inchecken op FourthSquare. Kleine moeite om hier wat automatische zoekopdrachten voor in te stellen. En vervolgens een beetje sociaal zijn. Resultaat? Blije mensen en enthousiaste verhalen over… jou!
Rintje Ritsma (@rintjeritsma)was jaren lang de beste Nederlandse all round schaatser. Er zijn twee opvallende dingen die Ritsma veel meer maken dan een hele goede schaatser en hem sterk doen ondersheiden van andere schaatsers.
Ten eerste was Ritsma tijdens zijn ‘loopbaan’ als schaatser al bezig met andere dingen dan het schaatsen: namelijk het hervormen van de hele schaatsorganisatie in Nederland. Hij teisterde de schaatsbond door zijn eigen Sanex ploeg op te richten. Iets dat door velen als onmogelijk werd gezien. In onderstaande documentaire, van Andere Tijden Sport, legt hij uit waarom hij dat deed: “om er zelf beter van te worden; om de meest ideale voorwaarden te creëren om te kunnen presteren“. Natuurlijk werd hij er financieel ook beter van. Maar primair ging het om het verbeteren van zijn werkomstandigheden. Die moesten verbetert worden. Hij nam geen genoegen met de situatie zoals hij die aantrof als prof. Hij wilde meer, anders en vooral beter.
Maar er is meer dat Ritsma onderscheidt van andere schaatsers. Doordat hij zo duidelijk bezig is geweest met andere dingen dan alleen heel hard schaatsen heeft hij twee dingen bereikt: 1. heel veel mensen kennen hem en 2. heel veel mensen kennen hem. Het voordeel van het een grote bekendheid is dat je door veel mensen gevraagd kunt worden voor dingen. En het voordeel dat mensen weten wie je bent in plaats van alleen weten wat je doet is dat je vervolgens voor heel veel verschillende dingen wordt gevraagd. Als hij alleen heel hard geschaatst had, was hij nu waarschijnlijk coach (Kemkers, Veldkamp) geworden of piloot (Leo Visser) of ondernemer in dak en wandbeplating (Falko Zandstra).
Ritsma is echter ‘Ritsma’ geworden. En daarmee wordt hij gevraagd voor clinics, is hij actief motorcoureur, zit hij in de commissie Schenk, en is hij betrokken geweest bij de de Nederlands bobslee- en skeletonteam als teammanager. Ritsma staat voor snelheid en techniek en voor het teisteren en innoveren van bestaande conventies.
