Ik ben redelijk gefascineerd door het programma The Voice of Holland. De talentenjacht van RTL. Ik ben er nog niet helemaal achter wat het is, maar goed, er zijn met mij nog zo’n 2,7 miljoen Nederlanders die het een aardig concept vinden. De eerste ronde bestond uit de zogenaamde ‘blind auditions’ waarbij de juryleden alleen de stem hoorden. Op basis daarvan bepaalden ze of de kandidaat door mocht naar de volgende ronde. Als ze zich om draaiden dan betekende dat: ja je mag door. Zie hier een voorbeeld van zo’n auditie.

De tweede ronde bestaat uit een ‘battle’ waarbij twee deelnemers tegen elkaar zingen. Eentje mag daarna naar huis en een mag door naar de volgende ronde. Nu wordt het echt leuk. Want op basis waarvan mag iemand door? En wanneer mag iemand naar huis? Zier hieronder zo’n battle.

Het mooie van feedback van de jury is dat in veel gevallen de kandidaat naar huis mag die het best kan zingen. Het gaat er blijkbaar niet alleen om heel goed te kunnen zingen. Het gaat, en dat is natuurlijk iets wat mij vanuit personal branding oogpunt aanspreekt, om eigenheid. Het gaat er niet om heel, heel goed iemand na te kunnen zingen. Die stem, die persoon is er namelijk al. Wil je succes hebben dan moet je heel, heel goed je eigen stijl kunnen ontwikkelen. Zie ook de onderstaande ‘battles’ en het commentaar.

Het mooie is dat kijkers op de site van The Voice of Holland hun reactie kunnen geven op de battles en de daarop volgende besluiten van de jury. Op het moment dat de jury niet kiest voor de kandidaat die het best kan zingen stuit dat op onbegrip bij de kijkers. Wat in eerste instantie natuurlijk begrijpelijk is. Maar het is niet de soundmixshow waar je heel goed iemand na moet kunnen doen. Het programma is op zoek naar een nieuwe Nederlandse topartiest, en die moet heel goed kunnen zingen… op een eigen manier.