FF wat anders: van scheikundeleraar naar projectleider
8 april 2009 - Door: Tom ScholteKoen Verheggen (37) zei in 2007 na tien jaar zijn baan als scheikundeleraar op voor een baan bij milieuadviesbureau Geofox-Lexmond. Nu, anderhalf jaar later, is hij projectleider bij het bureau. Koen monitoort de afvalwater- en grondwaterkwaliteit bij bedrijven, particulieren en overheden en keurt partijen bouwstoffen en grond om vervolgens te adviseren hoe met de (wettelijke) normen om te gaan.

Waarom deze overstap?
Ik heb tien jaar met heel veel plezier in het onderwijs gewerkt. Maar ik twijfelde of ik het nog 35 jaar interessant en leuk zou vinden. Ik was op zoek naar iets om mezelf te ontwikkelen. In mijn ogen waren die kansen, voor mij althans, in het onderwijs onvoldoende aanwezig.
Wist je precies wat je wilde gaan doen?
In eerste instantie heb ik toch nog even binnen de school en het onderwijs gekeken of er kansen lagen. Maar de enige ‘kans’ was een baan binnen het management van de school. En dat sprak me minder aan. Juist het lesgeven heb ik altijd leuk gevonden. Het was duidelijk dat ik in mijn nieuwe baan veel met mensen om wilde gaan, maar dat ik mijn inhoudelijke achtergrond ook verder wilde versterken. Ik heb een sterke affiniteit met chemie en milieu en daar wilde ik dan ook graag in verder.
Hoe heb je het aangepakt?
‘
Via internet en carrièrebeurzen ben ik op zoek gegaan naar bedrijven die ‘iets doen’ in de chemie, chemisch onderzoek of milieuonderzoek. Er ging een wereld vol kansen voor me open. Maar er viel ook snel weer heel veel af. Vooral alle grote -internationale- bedrijven spraken me helemaal niet aan.
Op een beurs sprak ik mensen van milieuadviesbureau Geofox-Lexmond. Ik wist meteen dat het goed zat. Maar zij zagen dat aanvankelijk anders. Zij zaten niet te wachten op een docent. Misschien hadden ze zoiets van ‘een docent die uit het onderwijs stapt, die kan waarschijnlijk helemaal niets’. Maar ik wist dat ik hier zou gaan werken. Na een eerste afwijzing heb ik ze uitgelegd dat mijn onderwijsachtergrond ook voor hen van toegevoegde waarde kon zijn. Vooral die vasthoudendheid was aanleiding om opnieuw rond de tafel te gaan. Vervolgens was er snel een contract
Was het een grote stap?
Het waren vooral mensen in mijn omgeving die het als een grote stap zagen. Voor mij was het een logische stap. Er was niet veel spannends aan. Ik was een goede leraar en nu wilde ik een goede projectleider/adviseur worden. Ik had al kennis van chemische stoffen en onderzoek en ervaring met presentaties en uitleggen. Deze competenties wilde ik alleen in een andere omgeving gaan inzetten.
Het verschil met het onderwijs is vooral datgene waarop je wordt afgerekend en beoordeeld. We zijn een urenbedrijf, we moeten productief zijn. In het onderwijs is vooral je aanwezigheid van belang. Waardering of kritiek op je functioneren komt er nauwelijks voor. Het bevalt me heel goed om afgerekend te worden op wat ik doe en daar dus ook makkelijker om gewaardeerd te kunnen worden.
Was het altijd leuk?
‘Na drie maanden heb ik wel even een dip gehad. De eerste maanden is alles nieuw, alles was leuk. Maar daarna raakte ik gefrustreerd dat ik nog niet op mijn gewenste niveau zat. Ik kon nog niet wat ik wilde kunnen. Het omgaan met klanten en het schrijven van rapportages was toch net even iets anders dan mijn leerlingen iets uitleggen. Mijn werkgever zag gelukkig wel de groei. En een paar maanden later ging het heel goed.
Wat zijn je hoogtepunten tot nu toe?
Het oppakken van een moeilijk project van een collega. Deze was zelf op vakantie en zijn leidinggevende kwam er
niet uit. Ik zei: ‘geef maar aan mij’ en ik heb mijn tanden erin gezet. Dat pakte goed uit. Ook mijn eerste lezing voor een groep klanten was een hoogtepunt. Ik wist ze aan te spreken en dacht: hier sta ik dan maar mooi. Maar ook het krijgen van waardering van klanten is altijd een hoogtepunt. Vorige week was ik bijvoorbeeld met een collega bij een pottenbakker die met zijn afvalwater buiten de milieunormen kwam. We hebben hem kunnen adviseren over het juiste gebruik van andere chemicaliën. Daar was hij zeer mee geholpen was. Hij kon zijn werk op een milieuverantwoorde wijze voortzetten. Op zo’n moment is mijn dag weer goed.
Tot slot is mijn recente promotie tot projectleider een hoogtepunt.
Wat zijn je adviezen voor mensen die ook zo’n stap overwegen?
Wees vasthoudend. Als je eenmaal weet wat je wilt en daar zeker van bent, moet je daar helemaal voor gaan. Als je overtuigd bent van een baan, branche of werkgever, dan moet je je niet zomaar aan de kant laten zetten. Ook al word je in eerste instantie afgewezen.
Eenmaal in je nieuwe baan:’houd je ogen en oren open, be a sponge


9 april 2009 om 21:48
Mooi stuk Koen; leuk voor mij en de collega’s dit te lezen. Het zit goed en zal goed blijven zitten.
Greets wim.
10 april 2009 om 06:31
Koen,
Wat een leuk stuk heb je geschreven! ….destijds heb ik vanaf de zijlijn mee mogen genieten van jouw vasthoudendheid om bij ons aan tafel te komen – wat een heerlijke en verfrissende houding was dat! Enfin, ik ben nog steeds blij dat je hebt doorgezet!
gr,
Miranda