Nederland heeft een zesjescultuur. Dat is mijn conclusie als ik terug kijk op mijn eigen onderwijsloopbaan. Maar ook mijn ervaringen als adviseur en trainer leren mij dat het uitblinken niet een vanzelfsprekendheid is. ‘Doe maar gewoon’, is het credo bij veel organisaties.

Mijn eigen VWO diploma ziet er ook niet veel anders uit:

Ik was indertijd enorm trots op mijn zeven zessen. Eigenlijk had ik nog iets te hard gewerkt. Je kon slagen voor het VWO met zes zessen en een vijf. Het uitblinken met een 8, 9 of 10 is niet iets wat te weinig respect afdwingt in NL. Toch is het leuk om een 8 of een 9 te halen. Dat heb ik zelf een aantal jaar later ervaren. Toen ik een 8 haalde voor een module tijdens mijn MSc IT management. Als je een 8 of 9 haalt voor iets wat je leuk vindt om te doen en daar dus ook nog goed in blijkt te zijn, heb je het helemaal goed voor elkaar.

Nu hoef je natuurlijk niet gelijk overal een 8 voor te halen.  Kies iets uit in je werk, een bepaald project of opdracht waar je voor de 8 of hoger gaat. Vaak betekent dit een stapje extra zetten. Extra nadenken over de manier waarop, of extra je best doen om aan te sluiten bij verwachtingen.

Geef iemand eens een 8

Een 8 krijgen is leuk. Een 8 geven is vaak ook lastig. We zijn goed om te zien wat er niet goed is of wat iemand niet goed heeft gedaan. Gebrek aan waardering is een van de belangrijkste redenen voor medewerkers om van baan te veranderen. Het geven van achten aan iemand, het uitspreken van waardering, is een gemakkelijke manier om iemand te motiveren. Het geven van achten laat je ook op een andere manier naar jezelf en naar je eigen resultaten kijken. Wie geef jij vandaag een 8?