Met dank aan Neil Patel deze uitleg over het verschil tussen marketing, pr, adverteren en personal branding. Beter is niet uit te leggen waar het omgaat. Je bent pas een personal brand als anderen dat vinden. En daar ligt dan ook de uitdaging. Niet wild om je heen gaan schreeuwen hoe goed je bent. Maar laten zien wat je kan en communiceren wat je wil.

Personal branding is een manier van denken en werken om doelen te bereiken, om meer energie uit je werk te halen en de dingen te doen die bij je passen. Je kunt het zien als een manier om je loopbaan richting te geven. Maar je kunt personal branding ook inzetten om duidelijk te maken waar je goed in bent of je positie binnen een organisatie of een markt te versterken. Drie kernwaarden staan hierbij centraal. En dit zijn ook de waarden die personal branding uniek maken:

1. Focus op je sterke eigenschappen en vaardigheden. Het is veel makkelijker en leuker om je sterke eigenschappen en vaardigheden verder te ontwikkelen dan om dingen te doen waar je niet goed in bent. Het ontwikkelen van je zwakke eigenschappen kost je veel energie. Als je meer uit je werk wilt halen, een verschil wilt maken of een carrierestap wilt maken is het dan ook effectief om inzicht te verwerven en je energie te richten op de dingen die je goed kan. Dit zijn veelal dingen die jou gemakkelijk af gaan, maar die voor anderen juist bijzonder of moeilijk zijn. Om de dingen te bereiken die je wilt bereiken, mag en moet je dus jezelf zijn.
2. Versterk je emotionele eigenschappen en vaardigheden. Mensen maken bijna al hun keuzes op basis van emoties. Of het nu om producten, diensten of mensen gaat, de emotionele waarde bepaalt in de meeste gevallen of we ergens voor kiezen of niet. Het gevoel dat je bij een bepaald merk bier, auto, cola of computer hebt, stuurt je keuze. Dit gevoel is belangrijker dan welk bier het lekkerste is of welke computer er beter is. En zo is het ook met de keuze voor mensen. We doen zaken met mensen die we aardig vinden of die op een bepaalde manier een goed gevoel bij ons oproepen omdat ze iets meer doen dan we rationeel of functioneel van hun mogen verwachten. Je koop je brood bij de bakker die ons vriendelijk groet en weet welk brood we altijd eten. Je vraagt bepaalde mensen voor een project omdat het werk dan gedaan wordt, maar vooral omdat er dan ook nog gelachen wordt. Je selecteert een kandidaat voor een functie omdat hij of zij aan alle functie eisen voldoet, maar vooral omdat hij/zij gepassioneerd over zijn ambities kan praten. Bij het verder versterken van je sterke eigenschappen moet je dan ook ruime aandacht schenken aan de emotionele waarde die jij voor de mensen in je omgeving kunt brengen.
3. Verhoog de zichtbaarheid van je unieke en onderscheidende toegevoegde waarde. Als je iets wilt of iets kunt, moet je dat duidelijk maken. Dit klinkt simpel, maar het verlangt veel energie. De mensen die jou kunnen helpen in het bereiken van je doelen moeten wel weten wat je onderscheidende waarde is. De mensen die jou bij de projecten kunnen betrekken die je graag wilt uitvoeren, moeten wel weten wat jij voor hen kan en wil betekenen. De uitdaging is dan ook om je sterke en onderscheidende waarde zichtbaar te maken op een manier die bij je past. Op deze manier worden de mensen die voor jou belangrijk zijn en waarvoor jij belangrijk kunt zijn bevestigd in het gevoel dat ze bij je hebben.

De eerste teleconference van het Personal Branding Summit, ter ere van 10 jaar personal branding, ging over het verschil tussen evangeliseren en verkopen. Evangeliseren betekent: “het goede nieuws brengen”. Dus wat kun jij betekenen voor andere mensen. Welke oplossing heb jij voor de problemen van anderen. Guy Kawasaki sprak met onder andere Tim DeMello en Andy Sernovitz over hoe je ervoor kunt zorgen dat anderen over jou gaan praten. Het verschil met verkopen is dat dat vaak gebeurt door mensen die niet echt en authentiek zijn. De verkopers zijn niet overtuigd dat ze echt een oplossing bieden waarop de klant zit te wachten. Waardoor bij koper en verkoper een ongemakkelijk gevoel ontstaat. De kenmerken van een sterke ‘word of mouth marketing’ van een sterke personal brand die naar voren kwamen zijn:

• vertel je verhaal gepassioneerd, als je vol passie je verhaal vertelt, is dat aanstekelijk voor anderen;
• zorg voor een professionele uitstraling, neem jezelf, je doelgroep en je missie serieus en geloof in wat je wilt bereiken;
• realiseer een goed gevoel bij je doelgroep, mensen zijn niet in jou geinteresseerd maar in wat je voor hen kunt betekenen. Denk en praat niet in producten en diensten maar in oplossingen en ervaringen;
• doe één ding heel goed en niet heel veel dingen een beetje, wil je een top of mind status creeeren dan moet je keuzes maken in de dingen die je doet en zorgen dat je in één woord bent samen te vatten. Want, zoals de branding experts het er over eens waren: “there’s no and in brand“

In vier jaar tijd is het aantal startende ondernemers bijna verdubbeld van 54.000 in 2003 naar waarschijnlijk 100.000 in 2007. Een groot gedeelte (55%) van deze ondernemers is bewust ZZP’r (zelfstandige zonder personeel). Deze mensen hebben niet de behoefte om een grote onderneming neer te zetten of met personeel te werken. Integendeel zelfs, zij willen zelfstandig en onafhankelijk blijven. Belangrijke reden voor de ZZP’er om ondernemer te zijn en te blijven is vooral de vrijheid om zelf de beslissingen te kunnen nemen wat betreft de invulling van zijn werkzaamheden en daarvoor zelf de verantwoording te hebben, blijkt uit een onderzoek(pdf) van EIM. Het zelf beslissingen nemen is denk ik een logische wens van veel mensen. De toevoeging, ‘zelf verantwoording hebben voor zijn werkzaamheden‘ vindt ik wel bijzonder. Blijkbaar spreekt het mensen aan om verantwoording te nemen voor hun eigen handelen en niet te kunnen schuilen achter een organisatie. En deze verantwoording zal zich vertalen in waardering en beloning bij succes en de kans om te herstellen als een fout is gemaakt. Maar in ieder geval het gevoel dat je het zelf doet en zelf voor de gevolgen in staat. Maar kan dit dan niet bij organisaties? Lukt het werkgevers niet om op deze wens in te spelen? In ieder geval is het de uitdaging voor organisaties om daar op in te spelen, om haar medewerkers het gevoel te geven dat ze, ieder voor zich, een verschil kunnen maken.

Een bijzondere overweging in de week dat ik mijn vaste baan opzeg om, als zzp’er, mensen te gaan trainen en coachen die een verschil willen maken, voor zichzelf of als medewerker bij een organisatie.

Iedereen heeft behoefte aan waardering en erkenning voor de dingen die hij/zij doet. Volgens de behoeftehiërarchie-theorie van Maslow komt de behoefte aan waardering en erkenning als de lichamelijke, veiligheid/zekerheid en sociale behoeften zijn ingevuld. Als je een baan hebt gaat het snel met het beantwoorden van deze eerste drie basisbehoeften. Als je een baan hebt, krijg je salaris, waarmee je eten kunt kopen en een huis kunt huren of kopen (lichamelijke behoeften). Vervolgens krijg je, als het meezit, een contract voor een jaar of misschien zelfs een vast contract en dat biedt je zekerheid en veiligheid. Daarnaast heb je zomaar collega’s waar je een gesprek mee kunt hebben en waardoor je je onderdeel van een team of organisatie voelt (sociale behoeften). Maar dan komt het dus, om vervolgens tevreden te zijn in je werk zoek je waardering en erkenning voor wat je doet. Je wilt bevestigd worden dat je de dingen die je doet goed doet of de dingen die je verkeerd doet goed communiceert of goed herstelt. Maar hoewel we allemaal deze behoeften hebben weten we het geven van positieve waardering en erkenning aan anderen maar moeilijk te realiseren. Bij organisaties zien we dit in zowel het waarderen van klanten als in de waardering van haar medewerkers. Klanten die klagen over producten of diensten of dreigen met weglopen krijgen de meeste aandacht en eisen de meeste inspanning op. Klanten die trouw producten of diensten afnemen wordt maar zelden gevraagd naar hun wensen, behoeften en ervaringen buiten de momenten dat er nieuwe omzet moet worden gegenereerd. En zo is het ook met het waarderen van medewerkers. Medewerkers die goed functioneren krijgen wellicht een salarisverhoging of bonus aan het eind van het jaar, als een soort vanzelfsprekendheid. Maar juist deze medewerkers hebben behoefte om te horen wat ze goed doen, of hoe ze nog beter kunnen worden. De aandacht, energie en coachingstrajecten worden veelal gestoken in medewerkers die of niet goed functioneren of die klagen of dreigen met vertrek. Het is vaak makkelijker om te zeggen en aan te geven wat iemand verkeerd heeft gedaan dan wat hij/zij goed heeft gedaan. Een uitdaging dus om de mensen in je omgeving die waardering te geven waar ze behoefte aan hebben en die ze ook verdienen.