personal branding in Suriname

Afgelopen maand heb ik een project in Suriname mogen doen. Ik heb daar eerder gewoond en gewerkt tussen 2002 en 2006. In die tijd heb ik als zelfstandig consultant en trainer gewerkt. Daarnaast ben ik als docent verbonden geweest aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname.

Het werk en mijn leven in Suriname heeft me aangezet tot het starten van mijn advies en trainingsbureau in Nederland. In Suriname vertelde ik dat iedereen in Nederland met plezier naar zijn werk gaat. Ik was ervan overtuigd dat iedereen uitdaging, plezier en voldoening in zijn werk zoekt. Vind je dit niet? Dan doe je er alles aan om je situatie te verbeteren en als dat niet lukt zoek je een andere baan. Terug in Nederland in 2006 bleken er heel veel mensen ontevreden te zijn met hun baan. Uit verschillende onderzoeken bleek dat meer dan de helft van de mensen in Nederland niet tevreden is met zijn huidige baan. Ik ging werken bij adviesbureau Zenc. Ook bij de opdrachten die ik daar deed, kwam ik bij opdrachtgevers veel mensen tegen die niet of niet voldoende tevreden waren met hun werk. Die waarneming gecombineerd met mijn behoefte aan vrijheid, creativiteit en ondernemingszin deed mij besluiten om in 2007 'Tom Scholte Personal Branding' te starten.

Vorige maand mocht ik terug naar Paramaribo. Samen met Zenc en het Surinaamse i-Frontier mogen we een reorganisatie van het Centraal Bureau voor Burgerzaken begeleiden. Een uniek project waarbij we zowel naar de organisatie als ook naar de bevolkingsadministratie van het land kijken. In juli heb ik samen met Arre Zuurmond van Zenc een aantal interviews en workshops gehouden om de huidige situatie in kaart te brengen. De komende maanden gaan we nog een aantal keer die kant op om met de medewerkers verbetervoorstellen te bespreken.

Personal branding heeft in Suriname een heel andere betekenis dan in Nederland. Het land telt nog geen 500.000 inwoners en een kleine private sector. Banen zijn schaars en doorstroming is zeer beperkt. Inkomens van hogeropgeleiden liggen rond de € 300 en dat is, ook in Suriname, niet genoeg om je gezin van te onderhouden. Het hebben van vrienden, familie en partijleden die je kunnen helpen is dan ook wel eens waardevoller dan een gezonde ambitie en opleiding. Toch heb ik ook nu weer een aantal mensen ontmoet die me inspireren om dit soort projecten te blijven doen. Jonge, getalenteerde en positief ingestelde mensen die knokken voor hun eigen ontwikkeling, die van hun kinderen en die van het land. De schaal en de omstandigheden zijn anders, maar de instelling is het zelfde.

Een verslag van de opdrachtgever staat hier.