woensdag 13 juni 2007

Employability vs Personal Branding

Mensen vragen mij wel eens of Personal Branding de haarlemmerolie is voor alle organisatie en persoonlijke ontwikkelingsuitdagingen anno 2007. Uiteraard is dat niet zo, ik kan zo een, twee , drie dingen noemen waarbij ik geen directie relatie zie met Personal Branding. Maar dat is anders als ik lees dat in de CAO die FNV Bondgenoten afsloot met ING staat dat het bedrijf tot 2010 jaarlijks 10 miljoen euro uittrekt voor employability (De inzetbaarheid van het personeel. De moderne werknemer moet permanent werken aan zijn professionele ontwikkeling en vooral aan zijn inzetbaarheid, zowel binnen als buiten het bedrijf. (zibb lijst managersjargon)). Dit budget komt bovenop het reguliere bedrag voor scholing.
De krapte op de arbeidsmarkt garandeert niet dat huidige personeelsbestand van organisaties altijd even goed inzetbaar is. Van medewerkers wordt verwacht dat zij werken aan hun inzetbaarheid, hun ontwikkeling en hun personal brand. Maar (vraagt de schrijver op Personeelslog zich terecht af) hoe krijgen we medewerkers zover om aan hun employability te gaan werken. Het leggen van een relatie met het ontslagrecht ( Het begrip employability popte weer op met de discussie over de versoepeling van het ontslagrecht. Werkgevers en vakbonden hadden een compromis in de maak dat het makkelijker moest maken om medewerkers te ontslaan op voorwaarde dat de werkgever had geïnvesteerd in de ontwikkeling van de werknemer.) vind ik jammer. Ik weet zeker dat medewerkers te motiveren zijn om met hun ontwikkeling aan de slag te zijn. En als zij gestimuleerd worden een Personal Brand te ontwikkelen en daarbij gecoacht worden zal niet alleen hun employability toenemen maar ook het plezier in hun werk.

1 reacties:

Anonymous Anoniem zei...

UVT promotie onderzoek/CBS cijfers 22 juni'7 werpen nieuw licht op ontslagrecht.
Werkgelegenheid behouden kan het beste vlak vóór het faillissement. Toezicht ontbreekt in deze omvangrijke informele reorganisatiefase(40 miljard). Vlak voor faillissement reorganiseert de bank & fiscus, hun belang botst met maatschappelijk belang van behoud werkgelegenheid&onderneming. Werknemers & werkgevers zijn dan beide zwak en staan tegenover de sterke bank & fiscus. Luttikhuis oppert een ontslagrecht & toezicht bij deze bedrijf in financiële mogelijkheden anders te zien dan bij gezonde bedrijven. Ze oppert dat een rechter zou een besluit moeten kunnen nemen om collectief ontslag toe te staan om de resterende werkgelegenheid & onderneming te redden. De stille rechter-commissaris moet dan de de verantwoording te laten nemen om een bedrijf te reorganiseren. Hij zou moeten beginnen op het moment van melding van betalingsonmacht aan de fiscus of op het moment dat een klant wordt overgeplaatst naar de afdeling bijzonder beheer van de bank.

Deze visie geeft linkse en rechtse politici veel nieuwe alternatieven. Het klassieke conflict over ontslagrecht beperkt zich tot ontslag bij bedrijven in crisis. De directe economische en sociale winst, zoals de toename van de nationale krediet ruimte, schept ruimte voor het meenemen van sociale werknemers doelen. De 111 jaar oude faillissementswet blijkt een maatschappelijke goudmijn. Prof. Kortmann, voorzitter Staatscommissie herziening Faillissementswet, is lid van deze promotiecommissie, opponeert. Per mei'7 is Kortmann Rector Magnificus Nijmegen, het wetsvoorstel was deze dagen toegezegd. Symposium/promotie UVT, 22 juni, www.corporate-recovery.org.

zaterdag 16 juni 2007 16:33:00 uur CEST  

Een reactie plaatsen

Links naar dit bericht:

Een koppeling maken

<< Startpagina